Selecteer een pagina

Er was eens een klein clubje aan de oevers van de Maas in de schaduw van de van Brienenoordbrug. Een clubje van enthousiaste, nietsontziende, brutale, wrede Barbaren die deze gure, regenachtige avond onze vrouwen aan de poort van hun domein stonden op te wachten. Het was tijd voor een confrontatie. Niet zo maar een confrontatie maar een confrontatie die totale uitschakeling van de tegenstander tot doel had. En die tegenstander waren wij.

Het begon al toen de onzen het hol van de Barbaren betrad. Na enige schermutselingen dropen de onzen af naar een nabijgelegen nederzetting aan de rand van een grote weide. Daar hergroepeerden de Kerkridders zich onder leiding van hun grote kale leider Abdalla. Hoewel hij ook geen idee had hoe de tegenstander een kopje kleiner gemaakt kon worden deed hij toch alsof. Ondertussen smeedde zijn snode, nooit van zijn zijde wijkende, trouwe en toegewijde volgelinge het echte plan. Sanne wist het moraal van de ietwat bange vrouwen op te porren tot grote hoogte en kreeg ze, weliswaar onder dwang, en dreiging van forse straffen, zover dat ze het hol verlieten en zich groepeerden bij een klein, stenen, huisje dat aan de andere kant van de weide stond. De Barbaren deden hetzelfde.

Na een fase waarin beide legertjes elkaar uitdaagde al waren het Maori strijders, kwam er een vrouwspersoon in groen gewaad op het slagveld aan. Waar menigeen dacht aan een vredes fee of ander sprookjesachtig figuur was de werkelijkheid anders. Nadat de vrouw in het groen op haar hoorn blies gingen de vrouwen elkaar te lijf. Ze streden daarbij om iedere meter en probeerden zoveel mogelijk kogels in het vijandelijk gebied te schieten.

Na een kwartier nam het zelfvertrouwen van de onze steeds meer toe. Zij voelden dat ze deze strijd niet hoefden te verliezen, sterker nog een gevoel van onoverwinnelijkheid groeide in de hoofden van de Ridderkerkers. De ranke Rachel verschalkte haar tegenstander en schoot kogelhard op de lat van het doel. Topschutter Isabel, pas gepromoveerd tot scherpschutter wist wel doel te treffen.

Dit bijna onoverwinnelijke duo was ook verantwoordelijk voor de tweede treffer. Rachel van Harlingen, nu haar domicilie hebbende in de Drechtsteden, wist weer de Gulden Isabel in stelling te brengen. Die drukte af voor een tweede treffer.

De Barbaren konden het geweld van onze vrouwen niet aan en groeven zich in. Dat mocht niet baten. Hoewel de onzen moeite hadden de verdedigingslinie te slechten wist lange afstandsschutter Fu-sang toch een bres te slaan en trof doel.

De groene vrouw vond het wel even genoeg en kondigde een wapenstilstand aan om de troepen de kans te geven zich te bevoorraden en te hergroeperen.

Na de korte gevechtspauze barste de strijd weer los. Krijger Jaylin spleet de verdediging van de Barbaren open en gaf Fu-sang munitie om de vierde treffer aan te tekenen.

De dartele Jennifer maakte haar tegenstanders dol met allerlei schijnaanvallen en omtrekkende bewegingen waardoor ze wederom een kogel liet inslaan. De vijfde.

De verslagen Barbaren veerden nog één keer op. Ze verzamelden hun krachten en wachtten geniepig op het juiste moment om toe te slaan. Dat lukte één keer na een razendsnelle uitbraak die de Ridderkerkers verrasten. Het werd tijd om de Barbaren voorgoed de mond te snoeren. Op de linkerflank viel flankaanvaller Annemarie de verdediging van de Barbaren aan. In haar eentje versloeg zij meerdere Barbaren alvorens doel te treffen.

De genadeslag werd uiteindelijk toegebracht door een list van het leidersduo van de Kerkers. Zij zetten hun geheime wapen in. De Snelle Lisette werd naar het front gestuurd. De andere strijders voedden haar met kogels waarvan zij er één succesvol op het doel schoot. Met zeven voltreffers en één tegentreffer was de strijd gestreden en verloste de vrouw in het groen de Barbaren uit hun lijden. Ze erkenden de Ridderkerkse als hun meerdere en namen hun verlies. Na respect te hebben betuigd aan de winnaars trokken zij zich terug in hun onderkomen om de wonden te likken. De onzen deden hetzelfde. Deze belangrijke overwinning was niet de overwinning waarop zij hadden gehoopt. Er was meer eer te behalen geweest.

sp-rvvh_01sp-rvvh_02sp-rvvh_03sp-rvvh_04sp-rvvh_05 sp-rvvh_06